Close

Review

Nauwelijks obsessed door ‘Obsession’

De Engelstalige voorstelling van Ivo van Hove met Jude Law, geflankeerd door onze eigen eersterangs acteurs en actrices roept ergens hoge verwachtingen op. Dat deze dan niet wordt waargemaakt was even slikken…

Overdressed naar Carré
Okay. Dus. Het begon allemaal op een zonnige namiddag in Amsterdam. Faye fietst langs de Amstel, zich afvragend of ze niet overdressed is. Annelore fietst langs het IJ, geïrriteerd door de benarde situatie van blote huid op zadel (haar rokje was te kort). Zij ontmoeten elkaar voor Carré, zetten hun fietsen aan de kant en maken zich op voor hun entree op de première van de nieuwe voorstelling ‘Obsession’ van Toneelgroep Amsterdam.

Het mislukt onmiddellijk wanneer ze plots Pierre Bokma tegenkomen.

De twee proberen zo casual en fancy mogelijk tegelijkertijd over te komen. Dit mislukt onmiddellijk wanneer ze plots Pierre Bokma tegenkomen, en hem achternalopend, direct worden tegengehouden door een bewaker. Of ze de zij-ingang (de ‘plebsdeur’) willen nemen. Al goed.

Jude Law
‘Obsession’ van Ivo van Hove is een samenwerking van Toneelgroep Amsterdam en het Barbican Theatre in Londen. De voorstelling is gebaseerd op de oude speelfilm ‘Ossessione’ van Luchino Visconti uit 1943, wiens oorsprong berust op de misdaadroman ´The postman always rings twice´ van James M. Cain. Een oud verhaal in een nieuw jasje dus. En wat voor een jasje? Voor ons was dit een eerste kennismaking (op het toneel) met de wereldbefaamde acteur Jude Law, die vanavond naast onze eigen pareltjes van de theaterwereld speelt: Halina Reijn, Gijs Scholten van Asschat en Robert de Hoog.


In de nok
Via de plebsdeur maken wij onze weg naar boven, naar de achterste rij. Jawel, onze plekken zijn helemaal bovenaan, in de nok van Carré. Voor ons zit een man met een verrekijker. Verwachtingsvol gaan we zitten. Dan begint het schouwspel.

Teleurgesteld
Na afloop van de voorstelling kijken we elkaar enigszins verward aan. “Ik geloof dat we hier nog even over moeten napraten,” verklaart Annelore. Dus doen we dat. Al snel komen we tot de conclusie dat we niet helemaal overtuigd zijn. Teleurgesteld, misschien nog wel meer. Zo’n goede cast, zo’n regisseur en zo’n budget zou toch tot betere keuzes hebben moeten leiden.

Zo’n goede cast, zo’n regisseur en zo’n budget zou toch tot betere keuzes hebben moeten leiden.

In plaats daarvan worden dramatische momenten verstoord door overkill aan emoties, en wordt één van de belangrijkste thema’s (het weglopen van een oud leven) tenenkrommend geïllustreerd aan de hand van een ingebouwde loopband. De keuze van Van Hove om de tekst van een Italiaans film uit de jaren ’40 nauwelijks te bewerken, resulteert in een ongekende hoeveelheid clichés en drama,  wat altijd aan de oppervlakte blijft borrelen en nooit echt raakt. Het verhaal kent geen spanning, hoewel de thematiek daar wel om vraagt.

Kansen zijn gemist
Nee, echt slecht was het niet, bijna onmogelijk ook met deze acteurs, maar kansen zijn gemist, verkeerde keuzes zijn gemaakt en vooral het script liet nogal wat te wensen over. Misschien toch beter om deze voorstelling over te slaan. Niet getreurd, team Annelore-Faye blijft voor jullie op zoek naar de neusjes van de zalm in Nederland, Theaterland.

Misschien toch beter om deze voorstelling over te slaan.

Wil je meer weten over Toneelgroep Amsterdam? Kijk dan hier voor de website.

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 21 juni door:

Blogger

Annelore van Gool

Mijn naam is Annelore. Ik kom uit een creatief nestje; ik ben een kruising tussen een Zeiler/Beeldend Kunstenaar en een Zangeres. Wat daar uit komt? Een licht bijdehand meisje van zeventien, dat van muziek houdt, theater, gezelligheid, van bijzondere mensen en bovenal natuurlijk van CULTUUR!!! En daarom kinders, zit ik bij de Pit-crew. Moet ik nog verder?

Posts
Annelore
van Gool