Close

Review

Koen meets Gatti @ Concertgebouw!

De Italiaan Daniele Gatti is de nieuwe chef-dirigent van het Koninklijk Concertgebouworkest. Hij zal flink aan de bak moeten om zijn voorganger Maris Jansons te doen vergeten.

De idealist, liefhebber én pragmaticus
De ervaren Gatti is pas de zevende(!) chef-dirigent in de geschiedenis van het Concertgebouworkest. Hij was eerder chef-dirigent in Roma, Bologna en bij het Royal Philharmonic in Londen. Gatti is een idealist, een liefhebber en tegelijkertijd een pragmaticus die de partituur wil lezen zoals deze geschreven is; een conservatief.

Naarmate het stuk oploopt wordt het steeds logger en trager, langdradig misschien wel.

Het Concertgebouworkest behoort tot één van de beste ter wereld, zeker in de muziek van de tweede Weense school is er geen orkest beter. Laat die stroming toevallig mijn favoriete zijn. Daarom besloot ik om naar Gatti’s tweede concert als chef-dirigent te gaan!

Logger, trager en langdradiger
Het programma is duidelijk: het orkest zal openen met een opera van Wagner, Götterdämmerung. Een bijzondere keuze, naar mijn idee, vooral om een concert mee te beginnen. Het begin is licht en zacht, maar naarmate het stuk oploopt wordt het steeds logger en trager, langdradig misschien wel. Een journalist van het NRC rekent Gatti dat in zijn recensie volledig aan. Werkelijk bizar.

Götterdämmerung is van zichzelf gewoon een saai stuk

Götterdämmerung is namelijk van zichzelf gewoon een saai stuk. Maar Gatti en het orkest waren foutloos en strak. Wél is het bijzonder te noemen dat de samensteller juist voor dit stuk is gegaan, want zelfs ik had van te voren kunnen vertellen dat het saai zou worden.

De nooit afgemaakte symfonie
Na de pauze gaat het concert verder met het eerste deel uit de tiende symfonie van Mahler. Mooi gespeeld, een dappere keuze. Deze symfonie is nooit afgemaakt door Mahler, daarom klink het einde altijd wat abrupt en onbevredigend, maar dat was nu geen storend element. Gatti interpreteert Mahler heel mooi; de scherpheid en het oog voor detail voert hij uitstekend door op het orkest.

Dirigeren als een danser
Het laatste deel van het concert bestaat uit de drie orkeststukken van Alban Berg. Pittig en snel, zo zou je deze stukken het best kunnen omschrijven. Gatti is nu in zijn element, als een danser staat hij het orkest te dirigeren. Geen tempoversnelling is hem en zijn orkest te machtig. Iedere maat en noot zijn belangrijk. Jawel, Gatti houdt van detail.

Als een danser staat hij het orkest te dirigeren.

Een ‘match made in heaven’
Al met al was dit een schitterend concert, natuurlijk er kan altijd iets beter, maar vooralsnog lijkt het huwelijk van Gatti en het RCO een match made in heaven. Het is geweldig dat wij dit zo dicht bij huis kunnen bekijken. Het Concertgebouw is voor een student misschien wat duur, maar de ervaring is onvergetelijk! Mocht je benieuwd zijn naar de persoon Gatti dan is deze docu van Carmen Cobos een absolute aanrader!