Close

Interview

Wat een plaatje! – Tahrim

Of je nou kan zingen, dansen, dichten, acteren, goochelen of totaal iets anders; bijna iedereen heeft wel een talent. De één bekender dan de ander, maar allemaal even bijzonder in wat ze doen. Vanwege dit enorme assortiment aan talent, kwam ik op het idee om een rubriek te starten. Iedere maand schets ik een beeld van een jongere en zijn of haar passie. Vorige maand was het Jana Mila en deze maand interview ik schrijver Tahrim!

Een INKIJKje bij Tahrim
Tahrim (18) begon ooit bij de schoolkrant en richtte uiteindelijk samen met Anouk het blad INKIJK op. Dit bleek een groot succes. Na twee edities werden Tahrim en Anouk met INKIJK al genomineerd voor de 100 meest veelbelovende jongeren t/m 25 jaar van Nederland (Jonge100) en nu zijn ze al bezig met hun derde editie. Inmiddels is Tahrim cum laude geslaagd, studeert hij aan de UvA, geeft hij bijles en schrijft hij voor de 7days. Kortom een hoop redenen om hem over zijn passie voor schrijven wat vragen te stellen.

Het Frederiksplein
We spraken af op het Frederiksplein en Tahrim legde mij uit waarom. Vroeger werkte hij bij de Albert Hein hier in de buurt. Als hij dan vanaf de metro daarheen liep kwam hij altijd langs dit plein. Vooral in de zomer was het leuk om te zien, volgens Tahrim, dus het is ook wel een teleurstelling als de fontein vandaag uit blijkt te staan…

Ik had zelf niet zo door dat ik er goed in was, maar volgens haar had ik er aanleg voor

Hoe ik begon met schrijven…
“In de tweede begon ik bij de schoolkrant, door het insturen van een artikel over onze nieuwe fietsenstalling. Ik heb daar drie jaar lang als normale redacteur gezeten en vond het schrijven ook echt heel erg leuk. Vanaf de tweede tot en met de vierde had ik ook een Nederlands docent die mij erg aanmoedigde om meer te gaan schrijven. Ik had zelf niet zo door dat ik er goed in was, maar volgens haar had ik er aanleg voor. Er viel natuurlijk nog een hoop te verbeteren, maar zo begon het eigenlijk.”

dsc_0149Hoofdredacteur of redactielid…
“Naast aan het schrijven te zijn, ben ik ook erg ondernemend. Ik ben graag bezig en dingen aan het regelen. Met INKIJK waren er natuurlijk ook nog een hoop organisatorische zaken en was ik veel met jongeren bezig. Daarnaast merk ik wel dat ik als hoofdredacteur veel minder bezig kan zijn met het schrijven zelf en dit vind ik af en toe best jammer. Het organiseren brengt een hoop stress met zich mee, dat is af en toe wel vermoeiend. Dus eerlijk gezegd: aan allebei zit voor en nadelen.”

Dat ik niet bij het LAKS zat is jammer, maar ik heb er geen slapeloze nachten van.

Een andere verloren ambitie was…
“In 2015 kwam er een vacature vrij voor bestuurslid bij het LAKS, een landelijk actie comité voor scholieren. Ik was op mijn school al actief geweest binnen de medezeggenschapsraad en leerlingenraad, een soort politiek op micro niveau. Ik heb me ook wel aangemeld, maar al snel heb ik mijn sollicitatie weer in moeten trekken. We waren bezig met de uitgave van INKIJK I en daar moest ik gewoon een hoop tijd in stoppen. Ik had gewoon niet genoeg tijd om en INKIJK verder te ontwikkelen en daar als bestuurslid te zitten. Het is jammer, maar ik heb er geen slapeloze nachten van.”

Verdere plannen met het schrijven…
“Ik heb eigenlijk expres niet voor journalistiek als studie gekozen, omdat ik me breder wil ontwikkelen. Ik sluit zeker niet uit dat ik later toch in deze sector terecht kom of dat ik nog iets met het schrijven ga doen in de toekomst. Het is momenteel alleen niet mijn hoofddoel. Ik heb al wat ervaring opgedaan, maar nog lang niet genoeg en ik zou me ook daarin nog wel verder willen ontwikkelen. Maar wie weet eindig ik uiteindelijk wel bij de krant.”

Wie weet eindig ik uiteindelijk wel bij de krant.

Wat ik heb geleerd…
“Eigenlijk begonnen Anouk en ik als twee onwetende scholieren aan dit avontuur. Natuurlijk ging dit met vallen en opstaan. Ik heb vooral veel praktische dingen geleerd, hoe je mensen benaderd en zo’n organisatie bij elkaar houdt. Sommigen mailen op een bepaald moment gewoon niet meer terug en redactie leden missen deadlines, maar daar leer je op een bepaald moment ook mee omgaan. Je moet aan het eind van de rit toch een blad hebben liggen en daar komt meer bij kijken dan je in eerste instantie denkt. Je leert eigenlijk gewoon met mensen werken.”

Je leert eigenlijk gewoon met mensen werken.

Wat ik nog anders ga doen…
“Er zijn natuurlijk altijd wel dingen die beter kunnen, maar wat weet ik eigenlijk niet zo goed. Anouk en ik zijn natuurlijk nu bezig met INKIJK III, dus tijdens dit proces zullen we wel weer tegen dingen aanlopen. Als ik erachter kom wat ik beter kan doen daarna, ligt ik je weer in!”

Ik heb met plezier een dagje op het Frederiksplein beleefd en Tahrim beter leren kennen. Het is het zeker waard om een keer een van zijn stukken te lezen. Check, maar like vooral, de INKIJK facebookpagina.

dsc_0155

 

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 14 november door:

Marijn Sterre Huijers

Het leven is een feest, maar je moet zelf de slingers ophangen. Daarom ben ik ook bij De PIT beland. Ik vind het super leuk om actief bezig te zijn met ditjes en datjes zoals schrijven, lezen, acteren, muziek maken, fotograferen en zo kan ik nog wel even door ratelen. Wat mij drijft is vertellen en gehoord worden, in wat voor vorm dan ook. En omdat ik zo’n enorme levensgenieter ben, hang ik meestal niet alleen de slingers op, maar blaas ook de ballonnen, bak de taart en nodig iedereen uit. Want het leven is nou eenmaal een feest en dat moet gevierd worden.

Posts
Marijn Sterre
Huijers