Close

Review

Absurdistische taferelen: Night Soil

Deze week was ik te vinden in het Fotomuseum Amsterdam (beter bekend als FOAM) voor de tentoonstelling Night Soil van Melanie Bonajo. Ik zag drie maatschappijkritische films en daar was ik best wel onder de indruk van.

Waar ga ik precies naar toe?
Een filmreeks over uiteenlopende onderwerpen die allemaal tegen de normen van de huidige maatschappij ingaan. In alle drie de docu’s zijn vrouwen aan het woord die klaar zijn met het kapitalistische gebeuren, waarbij totaal tegen de lijn van wat als ‘normaal’ beschouwd wordt ingaan.

Drugs?
Wanneer je het museum binnenloopt kun je het eigenlijk niet missen. Een grote tent staat in het midden van de eerste zaal. Daar liggen wat kussentjes en er is een groot tv-scherm. Het geheel bestaat uit allerlei felle kleuren, met een psychedelische vibe, wat goed uitkomt want de eerste in de serie gaat over Ayahuaska.

Ayahuaska is een middel dat al eeuwenlang gebruikt wordt om te trippen.

Ayahuaska is een middel dat al eeuwenlang gebruikt wordt om te trippen. Een soort drugs dus, al was dat volgens de gebruikers in deze film niet de juiste term. Ayahuaska is namelijk een plantaardig middel en geen chemische troep. Al is het effect zo ongeveer hetzelfde..

Interview op de achtergrond
Tijdens de film vertelt een vrouw over haar gebruik van Ayahuaska. Over de eerste keer dat ze het probeerde, waarom en wat het effect precies is. Ondertussen zie ik op het scherm allerlei absurdistische en soms psychedelische beelden. Aan de ene kant leidt dat ontzettend af van het verhaal, maar aan de andere kant krijg ik ook wel weer een beetje een beeld bij het verhaal en de werking. Alsnog weet ik niet zo goed wat ik er van moet denken.

Still from Night Soil / Fake Paradise, 2015 © Melanie Bonajo / Courtesy AKINCI, Amsterdam

Let’s talk about sexDe tweede film gaat over vrouwelijke sekswerkers. Weer is op de achtergrond een interview te horen met een vrouw die vertelt waarom ze dit werk doet en dat ze vindt dat de huidige maatschappij helemaal verkeerd omgaat met seksualiteit. Seksualiteit is niets waar we ons voor zouden moeten schamen en hoeft eigenlijk geen taboe te zijn.

Seksualiteit is niets waar we ons voor zouden moeten schamen.

Pijnlijk
De strekking van het verhaal wordt mij pijnlijk duidelijk als ik naar de film kijk. Het is namelijk aardig ongemakkelijk om op een schuimrubberen roze gevaarte te hangen, en te kijken naar een orgie. Juist dat ik daar ongemakkelijk van wordt, bevestigt het verhaal van die vrouw: seksualiteit wordt als ‘niet normaal’ beschouwd!

Het is aardig ongemakkelijk om op een schuimrubberen roze gevaarte te hangen, kijkend naar een orgie.

Geen derde film
Op het moment dat ze echter begon over de verlichtende werking van orgasmes haakte ik echter wel af… De derde film ging over nieuwe manieren om mensen van voedsel te voorzien en racisme, maar deze heb ik niet in z’n geheel gezien. Ik moest echt even bijkomen van al die indrukken!


En?!

Al met al is het een hele ervaring om deze tentoonstelling te bezoeken. Je kijkt niet alleen naar filmpjes, doordat de zaal aangepast is aan het onderwerp van de film wordt de hele sfeer anders. Een echte beleving. Ik moest het een paar dagen laten bezinken voordat ik het kon plaatsen. Alsnog heb ik het idee dat ik 90 procent niet heb begrepen.

Ik heb het idee dat ik 90 procent niet heb begrepen.

Gewoon door het hele absurdistische idee erachter. Ik kon me moeilijk in de andere leefwerelden verplaatsen en wist gewoon niet wat ik ermee aanmoest. Misschien is daarom de belangrijkste conclusie wel dat ik te erg verweven ben in de huidige kapitalistische systeem?

Aanrader?
Zou ik deze tentoonstelling aanraden? Als je klaar bent met ‘normale’ tentoonstellingen moet je het zeker doen! Dit is wel iets wat je niet snel vergeet en je aan het denken zet. En dat is op z’n tijd ook zeker goed.

Misschien is de belangrijkste conclusie wel dat ik te erg verweven ben in de huidige kapitalistische systeem?

Moet je ook nog checken:
Als je dan in het FOAM bent, check dan ook zeker nog de tentoonstelling van Ai Weiwei: #SafePassage! Deze Chinese kunstenaar werd voor zijn werk en kritiek op China lange tijd gearresteerd en wordt sindsdien op de voet gevolgd door autoriteiten. Toen hij vrij kwam reisde hij gelijk naar Lesbos waar hij veel foto’s gemaakt heeft rondom de vluchtelingensituatie. En met veel foto’s, bedoel ik dan ook echt véél foto’s. Erg indrukwekkend!

Nieuwsgierig?
Zowel de voorstelling Night Soil, als #SafePassage kun je zien tot 7 december in de FOAM. Gaat dat snel checken!

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 4 november door:

Inge de Groot

Hi there! Ik ben Inge, 18 jaar oud en ik houd van voetbal, vele soorten muziek en schrijven! Er is niet echt iets wat je perse over me moet weten. Alleen dat ik ongecontroleerd mezelf kan zijn in vele situaties, graag nieuwe mensen leer kennen en soms een enorme fascinatie kan hebben voor bepaalde woorden omdat ze geweldig klinken. (Zoals de woorden ‘fascinatie’ of ‘klinken’!) Daarbij vraag ik me soms ook af hoe je een uitroepteken uitspreekt. Daaag!

Posts
Inge
de Groot