Close

Review

Squad #1: Een medium-bewogen avond

Ik reisde af naar Utrecht. Waarom? Om Bokoesam, Jack $hirak a.k.a Jack Chiraq, Mr. Wonder, Jonna Fraser, Frenna en Broederliefde van dichtbij te zien en vooral horen. Of het beviel? Je leest het hier.

Utrecht
Utrecht. Het is koud en het waait. We bewegen ons naar het lelijke Tivoli Vredenburg. Omdat we er nog nooit geweest zijn, bekruipt ons het gevoel dat we fout zijn gelopen en in een bioscoop zijn beland. Niet alleen het gebouw verbaast ons, ook het publiek is wat onverwacht. Ik, net 16, voel me voor het eerst in mijn leven oud.

Vier wodka
Als we binnen komen, krijgen we meteen aandacht van een groepje meisjes uit Bussum. Ze willen graag dat mijn zus vier wodka voor ze haalt. Dit belooft wat.

Zenuwachtige selfies
De zaal is gevuld met ouders met kinderen, groepjes meisjes en jongens die elkaar enerzijds zenuwachtig aanstaren en anderzijds selfies staan te maken met hun roze iPhones. Daarnaast is er ook nog een enkele verdwaalde ICT-medewerker van veertig en een handje hipsters van in de twintig. En wij – iets tussen de vier groepen in.

Een groepje meisjes uit Bussum wil dat mijn zus vier wodka voor ze haalt. Dit belooft wat.

Mr. Wonder, Jonna Fraser en Fenna
Het programma begint met een DJ-set van Mr. Wonder, artiestennaam van Steven Appels. Dan, met gedoofde lichten en hard gegil, komen Jonna Fraser en Frenna op. Ze weten het makkelijke publiek goed op te hitsen: “Waar is dat feestje Utrecht? WAAR? […] Als ik zeg ‘HEUUU’, zeggen jullie ‘HOOO’!” Jonna en Frenna zingen samen een aantal hitjes. Vooral Jonna is fijn om naar te luisteren, hij kan echt zingen en het heeft toegevoegde waarde hem dat live te zien doen. Helaas doen de jongens maar een korte act. Na een kleine twintig minuten hupst het duo alweer vrolijk het podium af.

Bokoesam in tuinbroek
Dan is er weer een ietwat saaie DJ-set van Mr. Wonder. Vervolgens komt Bokoesam op (echte naam: Samuel Sekyere, een rapper die al wat langer meedraait en ook plaatjes met artiesten als CHO gemaakt heeft), gehuld in een zwarte tuinbroek. Ook hij heeft een MC bij zich, die anoniem blijft.

Nee, nee stop! Niet vechten meisjes!

Girlfight
Aan het begin van de act, net als de DJ de eerste tonen van ‘Investeren in de liefde’ door de zaal laat dreunen, begint Bokoesam opeens wild met zijn armen te zwaaien: “Nee, nee stop! Niet vechten meisjes.” De muziek stopt en drie beveiligers rennen op het midden van de zaal af, waar twee 14-jarigen elkaar inderdaad in de haren gevlogen zijn. Ach, blame it on the vier wodka, zullen we maar zeggen.

En we gaan weer verder
Na dit korte intermezzo en het verwijderen van de meisjes uit de zaal, vervolgt de geboren performer zijn act rustig (ik wilde hier eigenlijk een grap maken die te maken had met de titel van het lied dat hij op dat moment zong, maar ik laat hem bij nader inzien toch maar achterwege).

De zaal rent van links naar rechts

Moshpit
Bokoesam gebruikt dezelfde trucs als Jonna, maar weet de zaal wel nog wat losser te krijgen. Er vormt zich een heuse moshpit, de zaal rent van links naar rechts, en Bokoesam stelt me tevreden met meezingers zoals ‘No Go Zone’ en oude favoriet ‘Workshop’.

Julien Willemsen a.k.a Jack $hirak a.k.a Jack Chiraq
Na dit bewogen, letterlijk en figuurlijk, deel van de avond, komt Julien Willemsen a.k.a Jack $hirak a.k.a Jack Chiraq op, beter bekend als de producent van ongeveer heel het album New Wave. De producer, van wie de muziek herkenbaar is aan de fluit-tropisch-zomer-achtige beats die allemaal op elkaar lijken maar daardoor niet minder blijven hangen, is zelf herkenbaar aan zijn ietwat vlassige snorretje.

De muziek is herkenbaar aan de fluit-tropisch-zomer-achtige beats, de producer zelf aan zijn ietwat vlassige snorretje.

De toekomst
Zijn MC schreeuwt een paar keer door de microfoon dat we nu “HITS VAN DE TOEKOMST” gaan horen, maar daarna maakt Jack/Julien al snel plaats voor een andere DJ, namelijk die ene op wie we stiekem al de hele tijd wachten.

DJ van Broederliefde
Het is de DJ van Broederliefde, en eindelijk zijn ze daar dan. De act is goed, er straalt enorme energie van het podium af, en je ziet dat de vier jongens uit Rotterdam plezier hebben in het optreden. Hoewel de trucjes om het publiek te enthousiasmeren nu een beetje beginnen te vervelen (“ALS IK ZEG HEEEU, DAN ZEGGEN JULLIE…” – je snapt het wel), is het fijn om te merken dat de rappers veel rappen.

Het is fijn om te merken dat de rappers veel rappen.

HÉ, HÉ, HEEE!
Misschien klinkt dit voor de hand liggend, maar het schijnt bijzonder verleidelijk te zijn gewoon een bandje op te zetten en in de microfoon te schreeuwen: “HÉ, HÉ, HEEE!” Ze sluiten af met Mi No Lob, en de hele zaal zingt enthousiast mee. Het lijkt wel alsof je de hoek van dertigers, want die waren er ook, opeens voelt opleven. Als ze af gaan komt Jack-of-hoe-die-dan-ook-heet weer op en doet hij een DJ-set waar niemand heel warm van wordt.

De hoek van dertigers, want die waren er ook, voel je opeens opleven.

Goede show, bro
Broederliefde, Jonna Fraser, Frenna en Bokoesam hebben allemaal een goede show neergezet. Vooral de jongens van Broederliefde, voor wie wij kwamen, hebben ons blij verrast met het enthousiasme dat ze lieten zien. En als je enige opmerking over een concert is dat het te kort is, weet je sowieso dat het goed zit.

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 25 oktober door:

Joanne van Gool

Ik ben Joanne en ik hou van eten, koken, schrijven, praten, luisteren en Creatieve Dingen doen. Ik ben volgend jaar klaar met school en dan wil ik tienermoeders gaan redden.

Posts
Joanne
van Gool