Close

Review

Gesamtkunstwerk dat niet samen valt

Na min of meer een jaartje pauze, begin ik weer met ‘Indra naar de Opera’. Ik heb de eer vandaag Manon Lescaut van Puccini te gaan zien. Een mooie, maar heftige opera. Hoezo dat dan? Je leest het hieronder!

Wentrappetjes op
Uitgenodigd voor een persontvangst vooraf, dit was eerder niet voorgekomen, vertrek ik extra vroeg naar de Nationale Opera. Ik moet “even het wenteltrappetje op en dan vindt u het vanzelf!” Ik kom in een ruimte, waar het nog helemaal leeg is. Raar, want ik ben nu vijf minuten te vroeg i.p.v. mijn gebruikelijke vijf minuten te laat. Nou goed, het zal wel.

Dit is voor het eerst dat ik me echt cómpleet out of place voel bij de opera.

Out of the place
Nadat er iemand op mij af stapt om zich voor te stellen – ik dacht dat dat dan blijkbaar gebruikelijk zou zijn – kom ik erachter dat ik nóg een half wenteltrappetje omhoog moet. Daar kom ik ongemakkelijk in een kleine witte ronde kamer, met een aantal oude mensen en de dirigent die vertelt over het stuk. Dit is voor het eerst dat ik me echt cómpleet out of place voel bij de opera.

Angstaanjagende collega’s
Gelukkig wijkt het gevaar snel en zijn mijn collega’s (haha, leuk dit) van de bekendere media, blij verrast door mijn komst en nieuwsgierig naar De PIT, waar ik dan ook vol geuren en kleuren over vertel. Er worden wat hapjes en drankjes genuttigd, we bespreken wat eerdere producties en onze verwachtingen. Eigenlijk heel normaal en gezellig allemaal.

Eigenlijk heel normaal en gezellig allemaal.

Berucht
Manon Lescaut is een fragmentarische opera doordat het libretto (operascript) is samengesteld door zeven schrijvers. Opdrachtgever Puccini ontsloeg ze constant, aangezien hij erg kritisch was. Zo heeft meneer minstens de helft geschrapt, wat voornamelijk voor dat fragmentarische effect heeft gezorgd. Dit is dan ook vaak één van de grootste uitdagingen voor de spelers, wanneer Manon Lescaut wordt opgevoerd.

Extra bijzonder
Dit is een extra bijzondere productie met allerlei operalegendes (zoals Eva-Maria Westbroek als Manon Lescaut) in de cast. Ook is er een artistiek team met hoog aanzien, waarin zelfs de kostuummaakster stervende heeft doorgewerkt en haar opvolger piekfijn heeft geïnstrueerd voordat dit niet meer kon. Je merkt wel dat het geheel hierdoor een extra lading krijgt voor het hele team. Door al die zenuwen heb ik het idee dat de eerste regels muzikaal gezien dan ook niet niet vlekkeloos verlopen.

Nadat de eerste en enige misstappen begaan zijn, genieten mijn oren volop en eindeloos.

Muzikaal Magistraal
Nadat de eerste en enige misstappen begaan zijn, genieten mijn oren volop en eindeloos. Dit komt met name door de dynamiek tussen Manon en Des Grieux: haar ware, onmogelijke geliefde die tevens een arme student is, terwijl zij zo van weelde geniet. Deze rollen spelen/zingen is dan ook verre van makkelijk. Maar Eva-Maria Westbroek en Stefano La Colla (Des Grieux) hebben het geweldig gedaan. Overigens is Stefano als de student voor mij de ster van de avond. Ik voel de emotie in zijn stem aankomen, elke noot uit zijn tenen terwijl het hart extra kracht bijzet.

Beeldschone beelden
Muziek is één ding, maar bij deze opera ligt de uitdaging eerder bij zaken als regie en het decor. Alhoewel de dirigent ook een prachtig schouwspel verzorgt, terwijl hij zijn armen vol enthousiasme en passie de lucht in gooit. Dit is niet het enige mooie beeld, het decor en de enscenering zorgen regelmatig voor prachtige tableaus, het is alleen jammer dat ze voor mij niet goed werken in combinatie met de opera. Er wordt geprobeerd een contrast te creëren, maar het is niet groot/sterk genoeg om het juiste effect te hebben.

…daar hoeven geen rare wezentjes in glitterpakjes bij.

Overbruggende benadering?
Ook vind ik de benadering van de regie niet echt werken. Als je het weet, snap je wat de regisseuse probeert maar ik heb zelf het gevoel dat ze aan heel veel begon, maar het niet doorzette of afmaakte. Dit versterkt het fragmentarische, al streeft ze er met haar benadering naar het juist te overbruggen. In deze opera probeert het team dat voornamelijk te doen met heel veel poespas, maar Puccini is al poespas genoeg. Daar hoeven geen rare wezentjes in glitterpakjes bij.

Sterfgeval 2.0
Gelukkig is de tweede helft wat rustiger geregisseerd en komen de zangers daar meer tot hun recht. Halverwege de vierde en laatste akte, als Manon op het punt staat te sterven in een niet-bestaande woestijn, vlucht de oudere dame in rood die naast mij zit struikelend weg uit de zaal, om halverwege bij de trap door een aantal mensen opgevangen te moeten worden en luidruchtig struikelend, soms hoestend weg te gaan. Het is de loop der dingen rondom dit haast daadwerkelijke ‘sterf’geval, wat het geheel een extra laag geeft.

De eindontvangst
Het stuk eindigt en na de ontvangst voor genodigden, waar ik met DE Student spreek, wat andere pers, dansers en ander redelijk random gespuis waar de meningen erg verschillen, reis ik met de dramaturg en wat spelers af naar café Langereis om daar de avond af te sluiten.

Gaat dat zien!!
Manon Lescaut speelt nog tot 31 oktober op verschillende dagen. Check hiervoor nog even de website van De Nationale Opera. P.S. TIP: neem altijd en overal je CJP en/of studentenkaart mee, heb je vaak plotseling voordeel mee op de spontaanste momenten.

Jongeren krijgen korting, maar studenten nog meer:
“Nationale Opera & Ballet geeft korting op de toegangsprijs bij het tonen van een Cultureel Jongeren Paspoort (CJP) , Cultuurkaart of Stadspas Amsterdam. Voor studenten geldt een last minute toegangsprijs van €15, vanaf 13.00 uur op de dag van de voorstelling ook online: operaballet.nl. Let op: bij de hoofdingang wordt gevraagd naar uw kortingskaart of studentenpas.”

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 17 oktober door:

Blogger

Indra Schrage

Hoi! Wat leuk dat je dit leest. Ik ben Indra, mijn volwassenheid nog pril doe ik van alles en nog wat, zo ook voor de PIT. Ik organiseer evenementen en schrijf blogs, over opera bijvoorbeeld. Maar eigenlijk vind je mij overal, bij elke kunstvorm. Ik heb een ontzettend brede interesse (niet alleen wat over kunst&cultuur) en ben net zo chaotisch. Maarrrr zonder chaos kan er niets nieuws ontstaan 😉

Posts
Indra
Schrage