Close

Interview

Gewoon gelukkig – een interview met David Roos

Wat als je een keuze moet maken die je toekomst bepaalt? Blijf je thuis, of trek je de wijde wereld in? Met dit dilemma kampt hoofdpersoon Laura in ‘Gewoon Gelukkig’. Ik sprak de schrijver en regisseur van het theaterstuk, David Roos (16 en o.a. bekend van Medea en Kings of War Jr.) over het maakproces en opgroeien.

Hoe kan het dat jij op je 16e al een stuk regisseert?
David: ‘Ik ben in de afgelopen paar jaar steeds meer met theater bezig geweest. Dat kwam onder andere door mijn rol in Medea. Ik vond dat zo ontzettend leuk, dat ik er graag meer mee wilde doen. Op school kreeg ik de mogelijkheid een eigen project op te zetten en dat zag ik als een perfecte kans om zelf een toneelstuk te maken. Inmiddels staat het project helemaal los van school, maar zo ben ik er zo’n anderhalf jaar geleden mee begonnen. Hiervoor werd ik altijd geregisseerd door anderen, en dat was ook heel leuk, maar ik wilde graag zelf kijken hoe het is om te regisseren.’

Hiervoor werd ik altijd geregisseerd door anderen, en dat was ook heel leuk, maar ik wilde graag zelf kijken hoe dat was.

Hoe heb je je cast en crew bij elkaar gekregen?
‘Voor de acteurs heb ik audities gehouden. Eén van de jongens heb ik zelf gevraagd om auditie te doen, en de ander heeft een vriendin van mij aangedragen. De twee meisjes, waaronder de hoofdrolspeelster, zijn zelf op de auditie afgekomen. ‘Mijn regieassistente Cleo kende ik van Kings of War Jr., waar wij samen in speelden, en Justine, die me helpt met de productie, ken ik van school.’

044_GewoonGelukkig_2016.10.01-9299

Waar had je moeite mee in de productie?
‘Het hele proces van de productie bestaat uit allemaal kleine stapjes, en bij elk stapje gaat er wel iets mis. Gelukkig komt uiteindelijk elk stapje ook weer goed. Samen worden al die kleine beetjes opeens een heel groot geheel. Het begint allemaal bij geld, en dat heb ik op allerlei verschillende plekken bij elkaar moeten verzamelen, door allemaal verzoeken in te sturen naar verschillende organisaties. Gelukkig zijn die verzoeken ingewilligd en zo kon ik bijvoorbeeld het theater huren.’

Samen worden alle kleine beetjes opeens een heel groot geheel.

‘Een ander lastig punt was de planning; hoe krijg je tien mensen, die allemaal een druk leven leiden, op één moment bij elkaar? Er zijn best veel momenten dat je zin hebt om op te geven, maar dat kan niet, want je moet gewoon naar die première toe.’

Wat wil je dat mensen uit je stuk halen?
‘Er is niet één bepaald ding waarvan ik wil dat mensen dat eruit halen. Het gaat natuurlijk over volwassen worden en het verstrijken van de tijd, maar het is niet zo dat ik daar een bepaalde moraal aan wil verbinden. Ik weet zelf ook nog niet precies wat ik wil gaan doen. Als het stuk mogelijkheid geeft om te relativeren, ben ik tevreden.’

Ze geven elk een verschillende kijk op volwassen worden

Wat was voor jou het leukste deel van het proces?
‘Afgelopen zaterdag, toen we voor het eerst het hele stuk achter elkaar speelden. We hadden alles wel al in ons hoofd, maar om tot dat moment te komen moet je het nog wel samen met de acteurs op het toneel zetten. Toen we dat gedaan hadden konden we onze eerste doorloop doen, en dat gaf een heel goed gevoel, omdat je dan weet dat je iets hebt afgemaakt. Natuurlijk moest het daarna nog worden geperfectioneerd, maar er stond wel echt iets.’

Wat is de positie van de rollen naast Laura in het stuk?
‘Omdat het stuk echt over Laura gaat, zijn de drie vrienden om haar heen meer middelen om een contrast aan te geven en te laten zien hoe het ook kan. Zij geven elk een verschillende kijk op volwassen worden. Laura is de dragende rol, en eigenlijk ondersteunen alle andere karakters haar. Het zijn wel echt eigen personen met eigen gedachten en zorgen, maar die komen niet per se naar voren.’ 

persfoto

Denk je dat de ontwikkeling die Laura doormaakt misschien belangrijker is dan de conclusie?
‘Ik denk het niet. Het gaat juist om de keuze, omdat het stuk gaat over de overgang van kind naar volwassene. Het moment van kiezen blijft het belangrijkst, omdat dat echt het omslagpunt is. Het is belangrijk voor het stuk dat ze twijfelt, want daar draait het allemaal om, maar uiteindelijk gaat het erom of ze kiest om kind te blijven, of een grote stap neemt en daarmee volwassen wordt.’

Zijn jullie klaar voor de première?
‘Eigenlijk ben je nooit klaar, maar het moment komt, of je het nu wil of niet, en dan is het ook gewoon goed. Ik heb er zeker vertrouwen in de het een fantastische voorstelling wordt bij de première.’

Wat vond ik ervan?
Ik, als PIT-blogger, kreeg de kans om bij een doorloop het stuk alvast te bekijken, en ik was enthousiast. In een uur ervaar je samen met de hoofdpersoon een hele hoop emoties, die voor mij mooi en herkenbaar waren. Het stuk is interessant om te zien, en raakt iedere kijker op een andere manier.

Benieuwd?
Gewoon Gelukkig speelde 7 oktober t/m 9 oktober in het Amsterdams Theaterhuis. Meer informatie is te vinden op de site van het Amsterdams Theaterhuis.

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 9 oktober door:

Ruby Lansu

Hi, ik ben Ruby! Ik ben dol op schrijven, filmen, fotograferen en mooie dingen. Dat klinkt natuurlijk een beetje vaag, maar alles kan mooi zijn en dat vind ik juist zo leuk. Vooral ook omdat ik niet zo hou van keuzes maken, dus ik doe het gewoon maar allemaal.

Posts
Ruby
Lansu