Close

Review

De ontknoping van Het Smelt!



De ontknoping is nabij! Hét moment waar je op gehoopt hebt, dé boekenaanrader van komend najaar (al hebben we eerder al vast kunnen stellen dat boeken niet perse aan een seizoen gebonden zijn…). Bijna weet je aan welk boek je moet beginnen met een kopje thee in de aanslag! We eindigen deze blogreeks met een boekje van zo’n 480 pagina’s. Was het de moeite hier aan te beginnen? Je leest het hieerrrrr…

Last but not least in onze zoektocht naar het beste boek om met een koppie thee te lezen: Het Smelt van Lize Spit! Een heel mooi boek om te zien (ook al weten we natuurlijk dat innerlijk misschien nog net iets belangrijker is dan uiterlijk.) Uitleggen waar ‘Het Smelt’ nou eigenlijk over gaat is een hele opgave, toch ga ik een poging doen. ‘Het Smelt’ is geschreven in drie tijden: het heden, het verleden en een aparte tijd die bepaalde details (over het verleden) uitlegt, maar niet in een persoonsperspectief. Logisch? Logisch. We gaan verder.

Het heden
De hoofdpersoon is Eva. Zij krijgt een uitnodiging thuisgestuurd om een oude vriend van haar, Jan, te herdenken. De uitnodiging komt van Jans’ broer genaamd Pim. Eva lijkt niet heel enthousiast om daar heen te gaan maar besluit wel een kijkje te gaan nemen. Daar heeft ze wel (om nog onbekende redenen) een blok ijs voor nodig. Pim woont nog op de oude boerderij die hij van zijn ouders heeft overgenomen.

Wat ze dan doet ga ik lekker niet verklappen.

Eva, die nu in Brussel woonde, moet dus terug naar haar oude woonplaats waar ze veel herinneringen heeft aan haar jeugd. Zo besluit ze even langs haar ouderlijk huis te gaan. Haar ouders maakt ze echter niet wakker wanneer ze daar rondsnuffelt. Aangekomen op de boerderij van Pim blijft Eva iedereen die aankomt goed in de gaten houden en maakt ze geen aanstalten om naar binnen te gaan. Wat ze dan doet ga ik lekker niet verklappen, dat zou een nogal grote spoiler zijn..

Het verleden
Thuis gaat het bij Eva helemaal niet goed. Haar ouders zitten flink aan de drank en haar zusje Tesje begint steeds meer ‘tics’ te ontwikkelen. Elke keer als ze de trap af loopt moet ze bijvoorbeeld iets typen op het oude toetsenbord dat op de kast staat. Dit baart Eva natuurlijk grote zorgen maar haar ouders doen net alsof ze niks door hebben.

I love it!

Op school gaat het redelijk, ze is dikke vrienden met Pim en Laurens. Ze doen alles samen en noemen zich ‘de drie musketiers’. Rond de tijd dat ze naar de middelbare school gaan verandert er echter een hoop. Pim en Laurens hebben een schema waar ze verschillende meisjes een cijfer geven op basis van hun uiterlijk. Met de hulp van een lang onbekend gelaten raadsel van Eva willen ze er voor zorgen dat deze meisjes voor hen uit de kleren gaan. Vooral als Elisa (een vriendin van Eva) er bij betrokken wordt escaleert de hele situatie.

Plottwist!
Misschien heb je door mijn samenvatting van het boek toch nog geen heel erg goed beeld gekregen van het verhaal, dat is vooral omdat ik veel gebeurtenissen weg heb moeten laten vanwege de spoilers. Op het einde valt alles echter enorm sterk op z’n plaats! De doodsoorzaak van Jan, waarom Eva dat blok ijs meesleepte en het mysterieuze raadsel, alles blijkt met elkaar in verband te staan! Het feit  dat je dit pas heel laat door hebt en het hele verrassingselement zelf is écht heel sterk! Meerdere malen heb ik met een gechoqueerd hoofd naar het boek gestaard, gewoon omdat ik even niet kon bevatten wat er allemaal gebeurde. Als je het mij vraagt heb je dan een echt een goed boek te pakken!

Ik heb met een gechoqueerd hoofd naar het boek gestaard.

Gedetailleerd
Herinner je je mijn blog nog over ‘In Seizoenen’ van Judith Visser? Bij het lezen van dat boek duurde het tot bladzijde 349 voordat ik een beetje in het verhaal kwam, maar nu kan ik je (tevens tot mijn blijdschap) vertellen dat Lize Spit mijn complete aandacht vanaf bladzijde drie al getrokken had! De stijl waarin alles rondom hoofdpersoon Eva beschreven wordt is levendig en veel van de situaties zie je precies voor je door de gedetailleerde beschrijvingen. Tevens gebruikt Lize Spit prachtige zinnen in haar boek! Een voorbeeldje: ‘Ik was het Duplomannetje in een Legohuis.’ In plaats van gewoon zeggen dat de hoofdpersoon voelde dat zij er niet bij hoorde of gewoon heel ongemakkelijk was, gebruikt Spit dit soort vergelijkingen. I love it!

Nieuwsgierig
Door de vindingrijke beschrijvingen en elkaar afwisselende tijden leest het boek erg snel weg en mede door de vrij heftige gebeurtenissen wilde ik ook graag weten hoe het verhaal af zou lopen. Je nieuwsgierigheid wordt dus wel goed geprikkeld tijdens het lezen, het houdt je aandacht er in ieder geval goed bij.

Even een waarschuwinkje
‘Het Smelt’ is zeker geen makkelijk boek. Dat heeft niet perse te maken met de schrijfstijl, maar meer met het verhaal zelf. Er gebeuren heftige dingen die net zo levendig beschreven worden als de ‘normale’ situaties die zich voordoen (wat zowel als een plus- als minpunt gezien kan worden). Dus als ik even voor ‘kijkwijzer’ (of ‘leeswijzer’- bestaat dat eigenlijk?) mag spelen, lees dit boek maar als je 16 jaar of ouder bent, wel zo fijn…

Lees dit boek maar als je 16 jaar of ouder bent.

Conclusie
Mijn zoektocht naar het perfecte boek om te lezen met een koppie thee begon met ‘Tirza’ van Arnon Grunberg (remember?!), een bijzonder boek met bijzondere dialogen. Vervolgens was ‘In Seizoenen’ van Judith Visser aan de beurt, waar ik ietsjes minder enthousiast over was. En nu, ‘Het Smelt’ van Lize Spit als afsluiter. De keuze was voor mij al vrij snel duidelijk. Dé aanrader om te lezen voor je lijst deze herfst: HET SMELT!

Nieuwsgierig naar Het Smelt?! Run Forrest run naar je boekwinkel of bestel online..

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 19 augustus door:

Inge de Groot

Hi there! Ik ben Inge, 18 jaar oud en ik houd van voetbal, vele soorten muziek en schrijven! Er is niet echt iets wat je perse over me moet weten. Alleen dat ik ongecontroleerd mezelf kan zijn in vele situaties, graag nieuwe mensen leer kennen en soms een enorme fascinatie kan hebben voor bepaalde woorden omdat ze geweldig klinken. (Zoals de woorden ‘fascinatie’ of ‘klinken’!) Daarbij vraag ik me soms ook af hoe je een uitroepteken uitspreekt. Daaag!

Posts
Inge
de Groot