Close

Review

Swan Lake

Wij, Amber en Nikki, trouwe crewleden van de PIT, bezochten de dansvoorstelling Swan Lake, de bewerking van het Zwanenmeer door Jakop Ahlbom, in theater de Meervaart. In een chatsessie bespraken we wat we er van vonden…

Siegfried, Odette en twee zwanen
Het verhaal van het Zwanenmeer gaat over Odette die door een betovering overdag de gedaante van een zwaan aanneemt en ‘s nachts een vrouw is. Als prins Siegfried aan het jagen is schiet hij bijna Odette af, als zij weer haar menselijke vorm aanneemt. Odette en de prins worden verliefd en willen trouwen. Maar er is ook het zwarte evenbeeld van Odette, die ook verliefd is op de prins en probeert hem te verleiden. In Swanlake van Ahlbom staan de zwarte en witte Odette voor twee verschillende kanten in het karakter van Odette.

Wij chatten over onze ervaring van Swan Lake:
Amber: Haaay
Nikki: Heee
A: Wat verwachtte jij van de voorstelling?
N: Uhm, eigenlijk wist ik niet zo goed wat ik kon verwachten. Ik was nog nooit naar een voorstelling geweest van Jakop Ahlbom en wist niet of het heel klassiek of juist modern zou zijn (uiteindelijk modern dus). Jij?
A: Ik had veel gehoord over zijn andere voorstelling (Horror) en aangezien die nogal freaky scheen te zijn had ik dat van deze voorstelling ook wel een beetje verwacht. En dat bleek ook wel te kloppen!

Die maskers waren inderdaad heel eng, vooral dat grote berenhoofd op het kleine kinderfietsje.

N: Ja! Het was best wel freaky inderdaad! Het had echt een beetje een grillige sfeer – het deed me soms een beetje denken aan de serie Project Orpheus, die sfeer (heel toffe serie trouwens) – met al die dieren die ze hadden nagemaakt met die maskers. Ik vond dat wel heel mooi, ook de belichting versterkte dat en dat was heel mooi.
A: Die maskers waren inderdaad heel eng, vooral dat grote berenhoofd op het kleine kinderfietsje. En de manier waarop de dansers dansten, waardoor het soms helemaal niet meer mogelijk was om te zien welke arm bij wie hoorde. Ik vond het heel knap hoe ze niet alleen samen dansten maar ook met zijn tweeën één danser konden worden, als je begrijpt wat ik bedoel.
N: Ja, die zwarte en witte zwaan waren in dit stuk één persoon en dat was duidelijk te zien in de dans, door hoe ze in elkaar “verstrengeld” waren, heel cool. En soms kwamen er allemaal dieren onder de jurk van een hele grote moederzwaan vandaan, en onder de jas van een kraai.
A: JA! En die keer dat de zwarte zwaan achter de witte zwaan stond en je haar gewoon niet kon zien; ze pasten precies in elkaars schaduw.
N: Precies, vet gedaan!

pers01-1024x512
A: Waren er ook nog minpunten?
N: Hmmm, daar moet ik echt even over nadenken. In ieder geval vond ik de choreografie goed en het decor zat heel erg goed in elkaar, de ruimte op het podium werd goed gebruikt en het licht was erg mooi.

Ik zou nu even geen minpuntjes kunnen bedenken, jij?

Ook de band die live muziek maakte achter de dansers was ontzettend goed! Ik vond het heel cool dat ze live muziek mixten met elektronische muziek. En het was cool dat dé zwanenmeertune er in zat verwerkt! Maar ik zou nu even geen minpuntjes kunnen bedenken, jij?
A: Ohja! De livemuziek! Die was inderdaad heel goed. Toen ik klein was heb ik ooit een muziekdoosje gekregen van het Zwanenmeer en die had ook een heel ijzig geluid door de metalen pinnetjes, wanneer je die dan langzaam afspeelde klonk het net zo luguber als de langzame manier waarop zij Tsjaikovski speelden. Uhm, soms vond ik bepaalde delen van de choreografie te langdradig. En als ik heel eerlijk moet zijn vond ik het draaiende rad en dat messen gooien een beetje overbodig.
N: Ik vond dat draaiende rad en dat messen gooien juist wel goed bij dat enge, ‘rare’ sfeertje passen. Maar wat vond jij dan te langdradig in de choreografie?

Soms was het een beetje als in een soap. Dan denk je dat het opgelost is, maar dan komt er weer een nieuw drama.

A: Lastig om uit te leggen… Soms was het net een beetje als in een soap. Dan was er bijvoorbeeld een dans tussen twee mensen en dan leek het afgelopen, omdat er één tussen de bomen verdween, maar dan kwam die toch nog terug. En nog een keer. En dan nog een keer. Soms duurde mij dat een beetje lang, net als in een soap wanneer mensen ruzie met elkaar maken en dan denk je dat het opgelost is, maar dan komt er weer een nieuw drama. Nu klinkt het alsof ik het een vreselijk langdradige voorstelling vond, dat is niet zo hoor, ik vond het echt heel goed, ik ben misschien gewoon snel afgeleid haha.

pers02-1024x512
N: Haha, nee, ik snap je! Wat ik trouwens niet helemaal snap, bedenk ik nu ineens, is dat die prins in het Zwanenmeer de witte zwaan eerst bijna wil schieten, maar dan verandert ze ineens in een vrouw door de betovering, maar in het stuk zien we de prins voor het eerst als hij geblinddoekt het podium opkomt en de dieren hem voor de gek proberen te houden.
A: Ja, nu je het zegt, dat is waar.. Hmm… Misschien begint de voorstelling iets later in het verhaal?
N: Zou kunnen…

Swanlake selfie 2A: Welk moment uit de voorstelling is je het meest bijgebleven?
N: Oeh, goeie vraag! Misschien wel die stukjes waarbij die beer op het kinderfietsje langs fietst en een tijdje blijft kijken. En ik vond de eerste scène heel vet waarbij de zwarte en witte zwaan als het ware geboren worden uit de grotere zwarte en witte zwaan en dat deze “pasgeboren” zwanen heel verstrengeld met elkaar dansen als een soort spin. Oja, en de zwaanimitaties vond ik heel goed!

Ik vond het heel vet toen de “pasgeboren” zwanen heel verstrengeld met elkaar dansten, als een soort spin.

A: Ja, die beer op dat fietsje is inderdaad een heel sterk beeld! Jaaaa, met die eerste scène ben ik het helemaal eens, en ook heel goede spinimitaties vond ik, of in ieder geval iets insectachtigs. Maar het moment dat de witte en zwarte zwaan allebei met de prins probeerden te dansen was ook heel mooi. Soms waren ze heel erg één en soms ook weer helemaal niet; het was één van de weinige momenten in de voorstelling waar het echt puur en alleen de dansers waren, zonder maskers, kostuums, of andere personages er omheen met gekke attributen.
N: Ja, dat was mooi.
A: 🙂

Gaat dat zien!
Swan Lake speelt vanavond 30 juni 2016 nog in de Rode Zaal van De Meervaart. Past dit niet in je planning, niet getreurd: in het najaar volgt nog een tournee langs verschillende theaters in Nederland. Swan Lake wordt gedanst door zes dansers van ICKamsterdam en twee dansers van Jakop Ahlbom. De livemuziek wordt verzorgd door de vier muzikanten van Alamo Race Track o.l.v. Leonard Lucieer. Met je CJP-pas heb je al vanaf 15 euro een kaartje! Check hier de trailer om alvast een beetje op te warmen:

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 30 juni door:

Blogger

Nikki Verhoeven

Hoi, ik ben Nikki. Ik vind kunst, cultuur en mensen ontzettend interessant en daar blog ik over voor De PIT. Zelf maak ik muziek en houd van koken, lezen en schrijven. Op zaterdag ben ik barista in de leukste koffiezaak van Amsterdam!

Posts
Nikki
Verhoeven