Close

Review

Het is je seizoen Les Miserables!

“De lach is de zon die de winter van het menselijk gezicht verdrijft,” schrijft Victor Hugo in de roman: Les Miserables. “En de regen dan? Hoort die er niet bij?,” vroeg ik mijzelf af.

Voor mijn ogen dreven wolken na het lezen van de roman. Waarom verdrietig worden terwijl het zomer is? Uiteraard vraag ik me steeds opnieuw af: heeft u zelf tijdens het schrijven gehuild, Victor Hugo? Wat is het verschil tussen mij en Cosette, de hoofdrolspeelster uit het boek? Wat is de gelijkenis tussen onze karakters?

Alsof dit boek voor mij geschreven werd
Het raakt me van binnen alsof dit boek voor mij geschreven is. Alsof Jean Valjean mij heeft geholpen en niet Cosette, toen hij me vertelde hoe de blijdschap terug mijn leven in komt. Cosette heeft namelijk geen paard nodig, maar wel, wil ze een dappere ridder die wijs kan zijn, die de goede weg zonder twijfel weet.

Hoe zal ik de moraal van het leven concluderen?
Ik kreeg geen controle over mezelf, wanneer het onrecht m’n ziel overschaduwde. Nadat ik het wat tijd gaf, kreeg ik mijn geheugen terug en dacht: “Stel je voor dat er niets aan de hand is, geen onrecht, geen ellende en geen oorlog! Hoe zal ik dan de moraal van het leven concluderen? Hoe zal ik beseffen wat goed en slecht is?”

Om deze reden ben ik de heer Hugo dankbaar en zonder enkele aarzeling wil ik toegeven: Na de winter komt altijd een zonnige zomer.

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 29 juni door:

Riham Makieh

Ik ben 17 jaar en kom uit Syrië. Toen ik 10 jaar was begon ik met schrijven. Ik zie schrijven als een hobby. Het geeft mij een gevoel van geluk, ook als ik iets verdrietigs schrijf. Ik zit nu op een school om Nederlands als tweede taal te leren en ik wil heel graag in de toekomst oogarts worden.

Posts
Riham
Makieh