Close

Review

De Groeten van Oerol #4

Op Oerol kun je je eigen leven overzien aan de hand van theatervoorstellingen en prachtige muziek. Hier kun je herboren worden, enorm goed feesten en heerlijk uitwaaien. Hier een update van al het moois dat ik zie en meemaak!

Niet nadenken
Een oefening in niet nadenken gaat per definitie over nadenken. BOG gaat de uitdaging aan in hun nieuwe voorstelling OER. Ze gaan associatief te werk. Eenzaam en verdwaald staan ze los van elkaar op een hoge duin. Ze vragen zichzelf af: “wat is ik? Ik is niets. Maar is niets dan alles?” Het is eerlijk en filosofisch. In hun monologen filosoferen de acteurs er op los. Maar doordat ze honderd meter verderop op een duin staan en de muziek zo meditatief is, begin ik langzaam te knikkebollen…

Shit, als ik iets vervelend vind is het in slaap vallen bij een voorstelling, maar ik kan er niks aan doen.

Shit, als ik iets vervelend vind is het in slaap vallen bij een voorstelling, maar ik kan er niks aan doen. In mijn halfslaap drijf ik mee op hun woordenmassa en associaties. Iets met een blauwe duif en een antiloop op de vlucht? Ik onthoud het niet allemaal, maar dat is gelukkig ook niet de bedoeling. Gewoon niet nadenken. Oh, daar ga ik alweer. Herkenbaar en mooi is het in ieder geval wel.

Als herboren
De voorstelling Curve van Schweigman& Het Houten Huis maakt de toeschouwer zelf tot de hoofdrolspeler. Steeds verder loop je weg van de buitenwereld. “Waar ga ik naar toe? Het licht is haast te fel voor mijn ogen. Wat is dat geluid?”, vraag ik mij af. Ik loop door een dicht gat, het is net een baarmoeder.

Dan plots is het licht en sta ik buiten. Herboren en gedesoriënteerd.

Alles is rood, een hand wordt me aangereikt, ik krijg een rode bril op. Dan sta ik buiten. Ik ga weer door. Het wordt pikzwart, ik zie mijn handen niet eens meer. Toch een beetje eng, staat iemand me op te wachten? Ik hou niet zo van het donker. Dan plots is het weer licht en sta ik buiten. Herboren en gedesoriënteerd. Als een witte tunnel, een puls, waarin je moet blijven lopen. Ook dit is wederom een goede oefening in niet nadenken, waar ik natuurlijk wederom in faal.

Curve

door Catrinus van der Veen

Dijkdrift.
Dijkdrift van Silbersee & Calafax is geen muziektheater zoals je gewend bent. De muziek is experimenteel en iedereen zingt, acteert en bespeelt instrumenten. Soms klinkt de klassieke muziek meer als de blues. De tekst, geschreven door Jibbe Willems, is een zelf bedachte taal combi van Latijn, Nederlands, Italiaans wat af en toe hilarisch is. Naargeestig is het verhaal wel soms. Het verhaal zelf? Stel je een eiland met alleen maar mannen voor. Op een dag spoelt daar La Femina, de vrouw die ze altijd hebben vereerd aan. Wat er dan gebeurt? Dat verklap ik nog lekker niet. Check hier alvast maar de trailer!

Ontspanning
Erg zwaar heb ik het hier niet, maar de wind, het weer en mijn dunne matje eisen toch hun tol. Het is tijd voor wat ontspanning. Op het hoofdterrein Westerkeyn staat een ‘Carpool’. De naam zegt het al; dit is letterlijk een ‘pool’ in een ‘car’. Nog meer ontspanning vind je in een heuse massagestoel, die van tandwielen is gemaakt. Daarnaast doet de heerlijke eilandse natuur mij natuurlijk ook geen kwaad. Zie bijvoorbeeld de prachtige zonsondergang! Nee, op Oerol werken is geen straf!

Kom kijken!
Niks te doen morgen? Doe is gek en kom nog een weekendje naar Oerol! Check hier de website!
BOG is 8 t/m 12 juli te zien op Over t’ IJ festival! Of ben je toevallig in België? Daar is Curve van Schweigman& van 11 tot 14 augustus in Hasselt te zien!

IMG_1987[1]

massage

IMG_1981[1]

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 17 juni door:

Blogger

Judith Rijsenbrij

Ik ben een theaterbeest, en een muziekbeest, en eigenlijk het liefste allebei tegelijk. Ik wil daar de hele tijd mee bezig zijn. Ik studeer nu Kleinkunst aan het Conservatorium in Antwerpen maar probeer tussen alles door ook te blijven schrijven voor de Pit over alles wat ik op het podium voorbij zie komen!

Posts
Judith
Rijsenbrij