Close

Review

TLA: Bloed op mijn shirt en een verloren pet

Voor alles is een eerste keer, zo ook voor mijn nieuwste blog ‘Titus lijkt alleen’. In aflevering 1 neem ik je mee op stap naar een heuse moshpit in de Tolhuistuin, aangezet door een te gek optreden van de twee grote rapformaties: SMIB en Veldentaal. En nieuwe vrienden? Die maak je zo.

Titus lijkt alleen
Hoi, Titus hier. Dit wordt het eerste deel van de serie ‘Titus lijkt alleen’ waarin ik in mijn eentje op stap ga en me vervolgens laat meeslepen door de avond. Met deze serie wil ik jou als lezer stimuleren om ook eens zonder vrienden de hort op te gaan. Een hele andere manier van uitgaan, die níet alleen is weggelegd voor eenzame mensen, maar juíst ook voor mensen die er van houden om zich gewoon een keer goed in het diepe te werpen.

316943_2048x758_416143oSMIB en Veldentaal
Mijn avond begint in de Tolhuistuin bij een concert van SMIB en Veldentaal. Deze twee grote rapformaties, SMIB bestaande uit negen rappers en Veldentaal uit zeven, zijn met ‘Le Tour du Toer’ bezig door Nederland. Het concert bereikt zijn climax en tussen het moshen door staar ik naar Bokoesam die door de microfoon schreeuwt:

‘Ze wil skiën op de piste in Frankrijk
Maar dan moet ze wel gaan wiepen, dat is belangrijk’

Dan schiet de vraag door mijn hoofd: “waarom voel ik me in godsnaam zo aangetrokken tot deze muziek?” Ik neem mij voor dit de volgende dag uit te pluizen en voor nu verder te gaan met moshen. Even later gaan de lichten aan en verlaten de rapformaties de zaal. Ik probeer hetzelfde te doen, maar na twee stappen heb ik al behoefte aan een paar krukken.

19_SMIB 2

Een meisje uit Oost
Eenmaal bij de kluisjes raak ik aan de praat met een meisje uit Oost, Michelle. Ik vertel haar over mijn plotselinge realisatie, ze knikt en antwoordt: “Normaal luister ik ook nooit naar rapmuziek, alleen deze artiesten inspireren je om je eigen stijl te ontwikkelen.”

Ik neem mij voor de volgende dag uit te pluizen waarom ik me tot deze muziek aangetrokken voel.

In één keer weet ze de spijker op de kop te slaan. Het is niet alleen dat het stoer voelt om met een uitverkochte Tolhuistuin: “BITCH JE WORDT GEDROPT,” te schreeuwen. Er heerst ook een bijzondere sfeer, waarin uniek zijn niet alleen wordt geaccepteerd, maar ook wordt gewaardeerd. Dat ik hier alleen ben is dus geen punt. Het voelt gewoon fijn om deel van een creatieve movement te zijn.

‘Na dit gesprek vraagt ze met wie ik ben,
ik zeg niemand,
ze vraagt naar mijn planning,
ik zeg geen.’

Studentenhuisfeest
Al snel stelt Michelle me voor aan haar vrienden en voordat ik het weet zit ik achterop de fiets van Thomas op weg naar een studentenhuisfeest. “Het zal wel druk zijn,” galmt er door het trappenhuis. “Als de lift het vanavond maar doet vind ik alles best,” wordt er op gereageerd. Aangekomen op de zevende verdieping worden we begroet door de gezonde lucht van een huisfeest, een combinatie van zweet, bier en kots.

We worden begroet door de gezonde lucht van een huisfeest, een combinatie van zweet, bier en kots.

Have you ever been Mellow
We staan in de rij voor de ingang. Ik hoor in de verte hoe de muziek overgaat van Eurythmics met Sweet Dreams naar Have you ever been Mellow van de Party Animals. Michelle vraagt aan de stempelaar hoeveel mensen er binnen zijn, “stuk of honderd,” mompelt hij. Dit belooft wat.

De laatste trein is een pretbederver
In de wc pak ik mijn telefoon, 01:00 uur, de laatste trein is een pretbederver. Terwijl ik me richting de uitgang probeer te verplaatsen kom ik Michelle nog eens tegen. “Wat zo vroeg al?!” schreeuwt ze in m’n oor. Ik geef mijn pet aan haar om het goed te maken. Ze belooft dat ze hem de hele avond op zal hebben, ik betwijfel het.

SMIB-Veldentaal-Bokoesam-Dat-Was-Jij

Guus Meeuwis
De muziek suist in mijn oren, wanneer ik de zeven verdiepingen naar beneden loop. Roy Ayers zorgt ervoor dat de reis richting centraal korter wordt. Ik evalueer de avond, er zit bloed op mijn shirt van de mosh.

Er zit bloed op mijn shirt van de mosh

Er komen mensen de wagon binnen. Op het moment dat ik spijt begin te krijgen van het weggeven van mijn pet, beginnen de personen Guus Meeuwis te zingen. Ik sluit mijn ogen even en fluister tegen mezelf: ‘Kedeng kedeng me alsjeblieft naar huis verdomme.’

Gaat dat zien!
Wil jij ook nog naar Le Tour Du Toer? Dat kan! Alleen niet meer in Amsterdam, voor data en locaties zie filmpje en foto.

 

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 20 april door:

Titus van Zandwijk

Hé Titus hier! Ik houd van lange douches na zware dagen, wollen sokken en avocado’s. Jullie hebben alleen het geluk dat dit niet de plek is om daar eindeloos over door te ratelen dus zal ik waarschijnlijk schrijven over andere onderwerpen die mij boeien zoals: muziek, filosofie, fashion, ditjes en datjes en nog veel meer, vaak cynische, dingen.

Posts
Titus
van Zandwijk