Close

Review

Bellen met je ex – La voix humaine

La voix humaine, de van oorsprong Franse monoloog van een vrouw (Halina Reijn) die aan de telefoon haar geliefde probeert terug te krijgen, speelt al sinds 2009. Na een wereldtour speelt het stuk sinds 2013 voor het eerst weer in Amsterdam. Het werd dus wel eens tijd dat De PIT dat ging checken, dacht ik zo.

Bij entree van de grote zaal van de Amsterdamse Stadsschouwburg valt het podium erg op. Er is een soort zwart doek gespannen en in het midden daarvan is een groot raam te zien. Als het donker wordt in de zaal en licht aan de andere kant van het raam hoor ik iemand zeggen: “Hallo?… Hallo?…” Halina Reijn aan de telefoon.

Slechte verbinding

Hallo?… Hallo?…

De verbinding is slecht in het begin en het duurt even voor ze de juiste persoon te pakken heeft. Maar dan kan ze eindelijk praten met haar ex en kunnen wij het gesprek van haar kant meeluisteren. Eerst probeert ze uit alle macht haar verdriet te verbergen, maar na een tijdje gaat dat niet meer, ze is radeloos en weet niet wat ze nog moet doen nu de liefde van haar leven een ander heeft.

Decor

Halina Reijn maakt goed gebruik van de ruimte die ze heeft

Het decor vind ik ontzettend goed bedacht. Achter het grote raam is alleen een kleine witte ruimte. Het is net of je een woonkamer in kijkt. Halina Reijn maakt goed gebruik van de ruimte die ze heeft. Af en toe loopt ze even de woonkamer uit, dan zien we haar niet meer maar we horen nog wel haar stem. Op een gegeven moment schuift ze het grote raam open en horen we auto’s en sirenes vanuit de verte. De woonkamer is een appartement in een flat.

70 minuten bellen

Halina pakte me vast en liet me niet meer los

Voordat ik naar de voorstelling ging vroeg ik me af hoe 70 minuten zouden worden gevuld met een telefoongesprek. Maar Halina Reijn pakte me vast en liet me niet meer los. Ik vond haar wanhoop zo ingrijpend, zo mooi, en het eind maakte het nog ingrijpender. Toen het was afgelopen en al het licht doofde was de zaal doodstil en ook ik was nog zó mindblown dat ik niet besefte dat het al was afgelopen totdat de anderen in de zaal begonnen te applaudisseren. Wauw… Staande ovatie… Ode aan Halina…

Nog tot en met zaterdag 24 oktober te zien in Stadsschouwburg Amsterdam.

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 22 oktober door:

Blogger

Nikki Verhoeven

Hoi, ik ben Nikki. Ik vind kunst, cultuur en mensen ontzettend interessant en daar blog ik over voor De PIT. Zelf maak ik muziek en houd van koken, lezen en schrijven. Op zaterdag ben ik barista in de leukste koffiezaak van Amsterdam!

Posts
Nikki
Verhoeven