Close

Review

Van de wereld op Oerol #3

Elk jaar vindt er in juni op Terschelling één van de heerlijkste theaterfestivals plaats. Oerol duurt negen dagen en is een verademing voor jong en oud: je vindt er kunst, muziek, maar vooral theater op de meest uiteenlopende, originele locaties. Judith blogt over alles wat het festival op dit mooie waddeneiland de cultuur- én natuurliefhebber te bieden heeft.

Het derde en laatste blog over Oerol. Want jawel, ik zit alweer treurig in de trein terug richting mijn thuishaven Antwerpen, de uitslag van mijn eerste schooljaar Kleinkunst tegemoet rijdend. De trein trekt door het grijze landschap van Nederland.

opwarmen-300x225Verlangen naar het wad
De zee, het wad, de bossen, de duinen; ik laat het allemaal achter me. Het Terschellinger landschap geeft de voorstellingen op Oerol een hele nieuwe dimensie; iets wat in een theaterzaal niet snel gebeurt. Er zijn zoveel mooie locaties op het wad, ik mis het nu al.

Koude billen
Het Oerol-publiek moet hard werken voor z’n voorstellingen. Los van de strijd van het bemachtigen van tickets is flink fietsen en samen het weer trotseren een vereiste. Dit schept een mooie band, maar soms, als ze te koude billen krijgen, raakt de Oerol bezoeker wel wat ongeduldig.

In het begin is het dreigend; het zijn bijna zombies. Toch ontroeren ze me.

ERF
ERF van Schweigman& is een voorstelling waarvoor je geduld moet hebben, op een haast meditatieve manier. De voorstelling is een ode aan het mens zijn, de cyclus van het leven; generatie na generatie. Schimmen doemen tijdens deze twee uur lange voorstelling, op uit het bos. In allerlei formaties, kleuren en sferen. In het begin is het dreigend; het zijn bijna zombies. Toch ontroeren ze me. TEMPOPIA-2015-18-300x200Een groep van zo’n dertig figuranten en dansers komen in golfbewegingen steeds uit het bos tevoorschijn. Steeds in nieuwe gedaantes en steeds verdwijnen ze weer tussen de tribunes. Een wonderlijk mooi beeld naar mijn idee, dat constant in beweging is. Toch, sommige mensen om me heen worden er ook een beetje ongeduldig van.

Drie jaren later…
Oerol is een moment van reflectie voor me geworden. De eerste keer na mijn eindexamens ging ik de vrijheid van een tussenjaar tegemoet in Madagascar.

Nu ik van het waddeneiland afkom, probeer ik het afgelopen jaar te overzien.

Het tweede jaar zat ik vooral in de put omdat ik niet zo goed wist wat ik met mezelf en de toekomst aan moest, en nu, de derde keer dat ik van het waddeneiland afkom, zit ik op school in Antwerpen en probeer het afgelopen jaar te overzien. De voorstellingen helpen er ook bij. Wie is de mens anno 2015? Die vraag stellen ze zich ook bij theatergezelschap Moeremans&Sons.

Tempopia
Wat betekent de mens van nu eigenlijk nog, waar staan we voor, en welke rol speelt theater daar in? Moeremans&Sons maakten in samenwerking met het NNT het ‘Tempopia’, een tijdelijke utopie (tempus utopia) waarin de acteurs samen leven, waarin samen wordt gegeten met het publiek, gesport, gediscussieerd, en waarin aardappels worden geschild met filosofen. In die utopie worden twee voorstellingen gespeeld: Shoot the Messenger en en Crashtest: Nora.

Best Kept Secret
Ik zit overvol van alle ervaringen, mooie mensen en voorstellingen. Veel tijd om bij te komen heb ik niet, want nu vertrek ik al weer naar Best Kept Secret! Ook daarover zal ik jullie bloggen.

Trailer Crashtest: Nora

(Alle foto’s van moeremansandsons.com.)

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 20 juni door:

Blogger

Judith Rijsenbrij

Ik ben een theaterbeest, en een muziekbeest, en eigenlijk het liefste allebei tegelijk. Ik wil daar de hele tijd mee bezig zijn. Ik studeer nu Kleinkunst aan het Conservatorium in Antwerpen maar probeer tussen alles door ook te blijven schrijven voor de Pit over alles wat ik op het podium voorbij zie komen!

Posts
Judith
Rijsenbrij