Close

Review

Van de wereld op Oerol #1

Elk jaar vindt er in juni op Terschelling één van de heerlijkste theaterfestivals plaats. Oerol duurt negen dagen en is een verademing voor jong en oud: je vindt er kunst, muziek, maar vooral theater op de meest uiteenlopende, originele locaties. Judith blogt live vanaf het eiland over alles wat dit mooie waddeneiland de cultuur- én natuurliefhebber te bieden heeft.

Taferelen à la Rolling Stones
Oerol is de hemel van elke theatermaker. Je mag op een idyllische locatie in een duin, bos of oude schuur een voorstelling te maken, en je weet dat die voorstelling, of het nou regent of de zon schijnt, elke keer is uitverkocht. Bezoekers liggen ’s ochtends om 06:00u in de rij om naar hun favoriete voorstelling te kunnen, taferelen die ik alleen ken van Lowlands of Pinkpop met de Rolling Stones.

Illegale bunkerfeesten
Het is mijn 3e keer alweer dat ik hier ben. Vanaf het moment dat de boot vertrekt uit Harlingen ligt de alledaagse chaos van het vasteland achter me. Dagen van voorstellingen, zon, zee, muziek, illegale bunkerfeesten, jutter en bilspierpijn van het fietsen liggen voor me. Los van alle kunst en cultuur zijn er namelijk altijd feestjes ergens in een bos, in het duin of op een camping.

De Oerolbezoeker is vrijdenkend, modaal en vrij grijs… Maar bovenal een gevaar op de weg.

Gevaar op de weg
Hier een schets van de gemiddelde Oerolganger: Een groot deel van de Oerolbezoeker is vrijdenkend, modaal en toch ook wel vrij grijs… Ze dragen het liefste kekke zonnebrillen en mooie felgekleurde regenjassen. Maar bovenal zijn ze een gevaar op de weg, omdat ze het fietsen een beetje verleerd zijn.

Verstookte hippies
Toch is Oerol (leef)tijdloos. Het andere deel bestaat namelijk uit jonge stelletjes die romantisch door het bos lopen; jonge gezinnen en verstookte hippies met flessen jutter (sterke, stroperige Terschelling drank) die hier al twintig jaar komen.Oerol Vrijwilligen op Oerol
Dan heb je een grote groep van negenhonderd vrijwilligers. Vrijwilliger zijn op Oerol is fantastisch. Je kampeerplek en entreebandje zijn gratis, je hebt korting op je fiets, je kan met korting (of soms gratis) naar voorstellingen en je zit in een team met heel veel gestoorde, lieve, mooie mensen. Er is een vrijwilligershonk met het lekkerste eten ooit, elke avond feest en goedkoop bier.

Oerol: strand, zee, duinen en bossen en zand tussen je tenen.

Dit is de groep waarin alle jonge mensen en studenten voornamelijk te vinden zijn (waaronder ik zelf ook een aantal maal te behoorde.)

Oerol was mijn eindexamenreis
Jawel, drie jaar geleden vertrok ik na mijn eindexamens in plaats van naar standaardbestemming Mallorca naar Oerol om de vrijheid te vieren. Elke keer als ik hier ben voel ik diezelfde vrijheid weer.

Lucky me
Dit jaar ben ik een zogenaamde ‘lucky bastard’. Ik ben niet zoals voorgaande jaren vrijwilliger maar ben officieel ‘pers’. Ik kan om voor jullie, trouwe Pit-lezers, te schrijven, onbeperkt naar alle voorstellingen. Dat levert ook wel de nodige stress op, want ik wil ALLES zien. Ik limiteer me tot maximaal drie voorstellingen per dag.

Ik limiteer me tot maximaal drie voorstellingen per dag, om jou, trouwe Pit-lezer, op de hoogte te houden.

Wil je weten wat ik allemaal gezien heb?
Dat kan. Volg mijn bloggenreeks de komende dagen! Geniet mee van alles wat Oerol onze levenslustige generatie cultuuropsnuivers en levensgenieters te bieden heeft.

Check ook de website van Oerol en de leuke instagram (waar schrijfster en theatermaakster Paulien Cornelisse en radiomaker Chris Bajema vandaag foto’s voor postten!)

Westerkeyn hoofdterrein

Westerkeyn hoofdterrein

Reacties

Nog geen reacties

Gepost op 17 juni door:

Blogger

Judith Rijsenbrij

Ik ben een theaterbeest, en een muziekbeest, en eigenlijk het liefste allebei tegelijk. Ik wil daar de hele tijd mee bezig zijn. Ik studeer nu Kleinkunst aan het Conservatorium in Antwerpen maar probeer tussen alles door ook te blijven schrijven voor de Pit over alles wat ik op het podium voorbij zie komen!

Posts
Judith
Rijsenbrij