Close

Review

Waarom je nooit een recensie moet lezen

Sterker nog: de auteur verzoekt jou, de lezer van deze woorden, om onmiddellijk te stoppen met dat lezen. Nu. Lees vooral niet door. Niet dus. Ophouden. Waarom lees je nog?

Terwijl wat ik nu ga schrijven er eigenlijk allemaal niet meer toe doet, je bent immers toch opgehouden met lezen, doe ik graag mijn eeuwige worsteling met recensies uit de doeken.
Namelijk, zwart-wit gezegd: wanneer de recensie goed is, valt de voorstelling meestal tegen. Echter, wanneer de recensie slecht of middelmatig is, dan is dit óf correct óf valt de voorstelling louter mee. Wat jij dan weer niet meekrijgt, want door de slechte recensie die je las ben je überhaupt niet naar de voorstelling getogen. Oftewel: je hebt in geen geval iets positiefs aan een recensie. Raad eens wat je nu aan het lezen bent? Heel goed, snel mee stoppen dus.

Nu komt het onvermijdelijke: natuurlijk overkwam mij wat ik boven beschreef bij het zien van Cirque Stiletto 2. De overige pers was unaniem laaiend over het vervolg op de circuskraker van twee jaar geleden, met als spreekstalmeester Ellen ten Damme. De Volkskrant, NRC, Het Parool, Trouw gaven allemaal vier volle sterren of meer.
Ik dus met een vol verwachting bonzend hart naar Carré. Ik ben al geruime tijd een groot fan van de Wereldband (muziektheater met een cabaretinslag), dus in mijn voorspellingen zou het beslist geen plat vermaak worden. Nou, op wat het hoogtepunt van de avond zou moeten zijn, speelde het gezelschap en Ten Damme het nummer “Born This Way” van Lady Gaga. Echt waar.

Enfin, bekende dansnummers (de gehele avond werd er aan opgehangen) zullen los, vast en zeker werken. De grootste misstap van de avond: Ten Damme, de dansers en de Wereldband probeerden uit alle macht een circus neer te zetten. Helaas is dit niet hun sterkste kant. Dat werd in de voorstelling zelf nog eens onderstreept doordat er gelauwerde circusartiesten van over de gehele wereld waren ingehuurd, die tussendoor acts opvoerden. Een jongleur uit Siberië, Argentijnen, Roemeense sneldansers, Russische Yuri-van-Gelders en vele anderen. Alleen jammer dat zij slechts figuranten waren in een voorstelling waarin de huidige hoofdrolspelers, met name Ten Damme, de bijrol hadden moeten hebben.

Wel is Cirque Cornetto (treffend gegrapt door een voorbijganger in de pauze, lettend op alle ijsetende ouderen), waarschijnlijk de perfecte voorstelling wanneer je voor het eerst (tweedst, derdst) met theater in aanraking komt. Cirque Libretto is namelijk de ultieme potpourri van alle vormen van theater. Waarin je alle soorten overzichtelijk na elkaar uitgevoerd ziet. En zo kan vergelijken en ontdekken wat je het meest aanspreekt.
Terugkomend op mijn recensietheorieën, hoop ik in de tweede plaats van harte dat iedereen naar Carré trekt en dat ik er voor heb gezorgd dat Cirque Vinegretto door mijn overige schrijven alleen nog maar meevalt.
Maar bovenal, in de allereerste plaats, hoop ik dat je dit natuurlijk nooit hebt gelezen.

Voorstelling: [Cirque Stiletto 2] (http://web.carre.nl/nl/voorstellingen/detail/1211/cirque-stiletto-2)
Tot: 29 september in Amsterdam, daarna toernee door het land.
Waar? Koninklijk Theater Carré. // Aanvang: 20:00 uur.
Met: Ellen ten Damme, De Wereldband, dansers en (mening auteur:) briljante Circusacts

Reacties

Nog geen reacties

Laat een bericht achter

Gepost op 24 september door:

Reporter

Midas Meester

Hallo daar, mijn naam is Midas. Meester. Midas Meester. Dat dus. Jaja. En nog allitererend ook. Wat ik dan hierzo doe? Voor De Pit maak ik videoblogs, presenteer ik zo af en toe eens wat en speel ik in verscheidene bandjes die ooit op Miauw en/of de Rozentuin hebben gestaan. Dikke fun. Echt wel. Zoiets.

Posts
Midas
Meester